Dargin

Jezioro Dargin stanowi środkową część kompleksu Mamr i jednocześnie wraz z jeziorem Łabap i Kisajno jest największą przestrzenią wodną na Północy szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Granice jeziora są trudne do określenia. Ze wschodu na zachód ma 10 km, a z południa na północ 5,6 km. W centralnej części głębokość jeziora jest największa i wynosi 37,5 m. Woda w jeziorze jest dość odporna na degradacje i zaliczana jest do II klasy czystości.

Na wschodzie jezioro przechodzi niepostrzeżenie w jezioro Łabap, granicą między akwenami jest maleńka wyspa Ilma. Na południowy kraniec jeziora uważa się linie Królewski Róg-Wysoki Róg, która oddziela Dargin od Kisajna. Na północny most drogowy znajdujący się nad przesmykiem określa granice między Darginem a Kirsajtami. Na północnym brzegu jeziora, dokładnie naprzeciwko Kisjana znajduje się kanał, który prowadzi na małe Jezioro Sztynorckie. W południowej części jeziora leżą dwie wyspy, które noszą nazwę Poganckie Kępy.

Potężnych rozmiarów tafla wodna Darginu stwarza wymarzone warunku żeglarskie a wiatr, który na Mazurach wieje przeważnie z zachodu, ma gdzie się tu rozpędzić.
Dargin jest jeziorem płytkim. Należy zachować ostrożność nawigując przy Poganckich Kępach. W okolicach Sztynorckiego Rogu grozę budzi niebezpieczna mielizna usiana kamieniami (Głazy Sztynorckie). Oznakowana jest ona bojami w systemie kardynalnym. Wschodni brzeg jest płytki i kamienisty, tak więc dojście do samego brzegu może być utrudnione. A odejście przy silnym zachodnim wietrze i fali, która rozpędza się na 10-cio kilometrowym odcinku, może stanowić problem.

Zachodni brzeg Dargina jest zalesiony i oddzielony od wody gęstymi trzcinami. Atrakcyjny jest południowy brzeg po przeciwnej stronie Kisajna, na wschód od Królewskiego Rogu. Cypel Królewskiego rogu to idealne miejsce na postój, jednak trzeba uważać na kamienie. Dalej ok. 1,5 km od Królewskiego Rogu pojawia się kolejny cypel, Pierkunowski Róg, z którego można podziwiać piękne widoki na jezioro.

Wschodni brzeg Dargina jest podobny do południowego – ku wodzie schodzą malownicze morenowe wzgórza, a kępy drzew powodują, że krajobraz jest urozmaicony. Problemem jest fakt, że kilkadziesiąt metrów od brzegu rozciągają się płycizny. Po wschodniej stronie, naprzeciwko Poganckich Kęp, z daleka widać budynku Ośrodka Warszawskiego Pałacu Młodzieży w Pieczarkach.

Na północnym wschodzie jeziora widać komin cegielni w Składowie. W tym miejscu znajduję się jedyna ogólnodostępna przystań na Darginie, Stanica Żeglarska GKŻ VEGA. Niestety tutaj też przy brzegu jest dość płytko. Jachty o głębszym zanurzeniu powinny kierować się  na miejsca po lewej stronie pomostu.
Na południowy zachód od Harszu brzeg jeziora jest podmokły, zabagniony i przez to trudno dostępny.

Kierując się dalej, na zachód od Kanału Sztynorckiego brzeg jest zupełnie niedostępny od strony wody. W głębi półwyspu, ograniczającego od zachodu zatokę koło przejścia na Kirsajty, rozciąga się rezerwat Mokre, w którym ochronie podlegają zachowane w niezmienionym stanie fragmenty łęgu olszowo-jesionowego.