Giżycko

Giżycko to największe miasto Krainy Wielkich Jezior Mazurskich liczące około 30 tysięcy mieszkańców. Miasto położone jest na wąskim przesmyku między jeziorami Niegocinem i Kisjanem. Przed wojną miasto nazywało się Lötzen (Lec), po wojnie przez krótki czas nosiło nazwę Łuczany, obecną nazwę miastu nadano w 1946 r. dla upamiętnienia pastora Gustawa Gizewiusza (1810-1848), działacza mazurskiego, obrońcy mowy polskiej na Mazurach.

Przez ostatnie lata w czasie letnich miesięcy, miasto stało się najbardziej rozrywkową miejscowością na Mazurach. Przez cały ten czas w "estradowym galeonie" nad brzegiem Niegocina odbywały się całonocne "Biesiady Mazurskie" – dyskoteki, koncerty i inne imprezy rozrywkowe.

Miasto rozkłada się na północnym brzegu jeziora Niegocin, jego zabudowa nie tworzy harmonijnego kompleksu, co chwila napotyka się na przerwy w zabudowie – powojenne pozostałości. Pojedyncze ciekawsze budynki przytłacza nieciekawa współczesna architektura. Chcąc obejrzeć wszystko co zasługuje na uwagę, trzeba nastawić się na dłuższe wycieczki. Na szczęście latem miasto tonie w zieleni, co robi miłe wrażenie. W Giżycku jest dużo kościołów różnych wyznań – oprócz katolickiego i ewangelickiego można spotkać tu cerkwie greckokatolicką i prawosławną, świątynie baptystów, zielonoświątkowców, i Światków Jehowy.

Warto wiedzieć

• Historia w pigułce

  Miejscowość szczyci się długą historią. W I połowie XIV wieku Krzyżacy wznieśli na przesmyku między jeziorami Niegocin a Kisajno zamek Lötzenburg spalony w 1365 roku przez Litwinów następnie dość szybko został odbudowany i uchodził za jedną z ważniejszych twierdz broniących Prusy przed najazdami litewskimi. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1340 r. Przy zamku powstała osada zwana Nowa Wieś przed Lizen. W czasie wojny trzynastoletniej została ona zniszczona. W 1475 r. nastąpiło odnowienie lokacji, która po 1525 r stała się siedzibą starosty. Prawa miejskie osada uzyskała w 1612 r. z nadania księcia Jana Zygmunta. Układ przestrzenny miasta rozwinął się w dawnej ulicówki.

• Spacerem przez miasto

  Na wschodzie miasta, przy ulicy Białostockiej stoi cerkiew grekokatolicka – zgrabna biała budowla z brązowymi baniastymi hełmami wieńczącymi wieżyczki. Idąc dalej ulicą Warszawską w kierunku centrum, warto zwrócić uwagę na usytuowany po prawej stronie szpital, zajmujący potężne poniemieckie gmaszysko z ciemnej cegły ozdobione neogotyckimi dekoracjami. Nieco dalej jest park, założony na miejscu dawnego cmentarza. Do dziś w głębi zachowały się groby. Niektóre mają tabliczki z ręcznie – alfabetem łacińskim lub cyrylicą – wypisanymi nazwiskami.