Jezioro Mikołajskie

Jezioro Mikołajskie zajmuje południowy fragment Wielkiej Rynny, zaczyna się na północy od mostów w Mikołajkach. Na południu przez cieśninę Przeczkę łączy się ze Śniardwami, na południowym-zachodzie przechodzi w jezioro Bełdany. Wschodni brzeg jest bezleśny. Od strony północnej gęsta zabudowa Mikołajek sprawia wrażenie jak by jezioro było szerokim kanałem prowadzącym przez miasto. Przypomina to Canale Grande w Wenecji. Zdaje się to było przyczyną nazwania Mikołajek Wenecją Północy. Brzegi Jeziora Mikołajskiego są słabo dostępne dla żeglarzy, ponieważ brzeg zachodni, gdy kończy się zabudowa Mikołajek porastają bory Puszczy Piskiej, na brzegu wschodnim królują pola i łąki. Jezioro jest głębokie 26 m, z wyjątkiem dwóch kamienistych mielizn, oznaczonych bojami znajdujących się naprzeciwko Wioski Żeglarskiej. Wiatr bywa tutaj porywisty i szkwalisty.
Akwen ma 5,8 km długości, od 500 m do 1,6 km szerokości. Jezioro zaliczono do III klasy czystości wody, należy do typu sielawowego. Występują tu: szczupak, węgorz, okoń, leszcz i płoć.
Miejscem, w którym skupia się życie towarzyskie wodniaków, są położone w północnym krańcu jeziora Mikołajki, często nazywane żeglarską stolicą Mazur. Pływać po Wielkich Jeziorach i nie zajrzeć do Mikołajek jest niewybaczalnym niedopatrzeniem.
Na północy jezioro łączy się z Tałtami. Granicę mieczy akwenami zaznaczają mosty w Mikołajkach. Mikołajki są dużym węzłem szlaków wodnych. Oznakowane tory wodne wiodą na południe, do Okartowa (przez Śniardwy), Piszu (przez Śniardwy i kanał Jegliński) oraz do Rucianego-Nidy (przez Bełdany). Na północ od Mikołajek oznakowany tor wodny prowadzi do Ryny oraz przez kanały do Giżycka i dalej do Węgorzewa.
Żeglowanie po Jeziorze Mikołajskim jest bardzo przyjemne – wiatr tu nie kreci tak jak na Bełdanach, a fale są dużo niższe niż na Śniardwach. Jedynym utrudnieniem może być duży ruch jaki panuje na jeziorze.
Żeby przepłynąć pod mostami w Mikołajkach na jezioro Tałty, trzeba złożyć maszt. Przęsła mostów pod którymi można przepłynąć są oznaczone żółtymi rombami.
Brzegi Jeziora Mikołajskiego nie są zbyt przyjazne dla żeglarzy ponieważ porastają je gęsto trzciny. Zachodnią stronę brzegu pokrywają lasy Puszczy Piskiej, na wschodzie rozpościerają się łąki i pola, a na północy rozciągają się Mikołajki.
Na Popielskim Rogu, tuż przed Przeczką znajduje się pole namiotowe, drugie leży na zachodnim brzegu, 2 km na północny zachód od Popielskiego Rogu.
Jedyna przystań z prawdziwego zdarzenia usytuowana poza miastem znajduje się w Dybowie. Gdy przepłynie się wąski kanał znajdziemy się w zacisznym porcie i na polu namiotowym, gdzie można rozbić namiot i skorzystać z ciepłego prysznica.